Een officieel document, geen boekje van de fokker
Het Europees dierenpaspoort is een genummerd document met een vaste opbouw die in alle lidstaten hetzelfde is. Waar u het ook openslaat, in Nederland, Spanje of Polen, de bladzijden staan in dezelfde volgorde en de rubrieken dragen dezelfde nummers. Dat is met opzet zo. Een grenswacht of dierenarts in een ander land moet er zonder de taal te spreken uit kunnen opmaken wanneer uw hond tegen rabies is geent en welk chipnummer daarbij hoort. Het paspoort is dus geen souvenir en ook geen entboekje van de fokker, maar een document met een juridische functie. Een zelfgemaakt overzicht van entingen, hoe netjes ook bijgehouden, heeft die status niet.
Alleen een gemachtigde dierenarts mag het uitgeven
Een dierenpaspoort mag uitsluitend worden verstrekt door een dierenarts die daarvoor gemachtigd is. Die dierenarts vult de gegevens in, plakt de vaccinstickers, zet stempel en handtekening, en is verantwoordelijk voor wat er staat. Blanco paspoorten horen niet in omloop te zijn, en een fokker, handelaar of particulier mag er geen invullen. Komt u een paspoort tegen dat door iemand anders dan een dierenarts is ingevuld, of waarin stempel en handtekening bij de rabiesenting ontbreken, dan is dat geen formaliteit die u later even laat regelen. Het document doet dan niet waarvoor het bedoeld is. Vraag om uitleg voordat u de hond meeneemt.
Waarvoor u het nodig hebt
Het duidelijkst is de rol bij reizen. Binnen de Europese Unie is het paspoort samen met de chip en een geldige rabiesenting de standaardmanier om aan te tonen dat uw hond mee mag. Maar ook thuis is het document nuttig. Het koppelt het chipnummer aan uw naam en adres, het bevat de entgeschiedenis waarop een dierenarts verder bouwt, en het is het bewijsstuk waar een verzekeraar, een pension of een nieuwe eigenaar naar vraagt. Bij een hond die u overneemt is het paspoort bovendien het eerste document waaraan u kunt zien of het verhaal van de verkoper strookt met wat er is vastgelegd.
Wat het paspoort niet is
Een dierenpaspoort zegt niets over afstamming. Een stamboom is een ander document, uitgegeven door een vereniging die de afstamming registreert, en die twee worden geregeld door elkaar gehaald. Ook zegt het paspoort niets over gezondheidsonderzoeken van de ouderdieren. Verklaringen daarover staan los. En het paspoort is geen eigendomsbewijs: de houdergegevens wijzen aan wie verantwoordelijk is, maar wie juridisch eigenaar is blijkt uit de koopovereenkomst en uit de registratie van het chipnummer. Wie een hond overneemt heeft die drie sporen dus alle drie nodig, en het loont om ze naast elkaar te leggen voordat u betaalt.
